De eerste kilometers in 2021

 23 januari 2021 zou ik een halve marathon lopen op wedstrijd niveua; wegens Corona maatregelingen ging dit feestje niet door en mocht ik vandaag alleen een poging wagen. De eerste 7 km liepen als vanzelf op hoog tempo; echter overviel het me; kon ik mentaal de boel niet rustig houden en verloor ik de controle van mijn ademhaling. Uiteindelijk 1:32:43u gelopen (exclusief een paar korte pauzes; mezelf mentaal aangesproken en uiteindelijk kunnen genieten van de zon en feit dat ik mocht lopen). 

Zo heb ik inmiddels  een dikke 230 km mogen hardlopen welke niet allemaal vanzelf gingen. Begin januari voor controle bij de longarts geweest en bleek ik 8% minder inhoud te hebben als vorig jaar; verdubbeling van pufjes. er vanuit gaande dat de kou, mist en vocht voor mij de minste periode is. Komende zomer mag ik opnieuw testen.  Wat het met me doet is.... leeftijd gaat zo langzaam aan toch een rol spelen waar ik rekening mee moet houden. De overgang leuk mee doet met vele zwemtrainingen in bed. 

Vanmorgen kreeg ik nog de complimenten van 2 mountenbikers; "mooi tempo, ziet er soepel uit"  Dit is altijd leuk om te horen en geeft kracht. Als ik me dan verplaats in de vrouwen waarvoor ik mag lopen voel ik me gesteunt. Ook hun proces gaat alles behalve vanzelf. Mentale als fysieke strijd leveren is een gegeven..... hoe deze strijd te overwinnen en je doel behalen vraagt doorzettingsvermogen, kracht én geloof. Vertrouwen in je eigen kunnen, gesteund door je omgeving, weten waarvoor je het doet helpt. Als ik het zwaar krijg denk ik aan de verhalen van de vrouwen en mag ik niet klagen. Voel ik me rijk. Rijk in de liefde, woonsituatie (een veilig en warm huis), sociaal leven (familie, vrienden en de gemeente dichtbij), gezondheid en mag ik bijna dagelijks aan het werk. 

Zit ik nu met verzuurde benen op de bank die af en toe in de kramp schieten en realiseer ik me dat september gelukkig nog ver weg is. Nog een kleine 8 maand te gaan.  Bijzondere maanden zullen het worden; zal Corona in september de Run van Winschoten nog in de weg staan? Zal Corona ons wel of geen ruimte geven om trainingsevenementen te organiseren voor Terwille en zullen we ons doel wel halen (€10.000,00)? Zullen we blessure vrij door kunnen trainen? En zo zijn er vele vragen die open staan. Ga ik me hier druk om maken of het eind doel opdelen in vele kleine tussen stappen?

De laatste optie is mijn plan; met een open blik elke dag de mooie momenten plukken. Wetende dat dit veel meer opleverd, zoals een dikke week terug. Kregen we bezoek van een gemeente lid. Al pratende kwamen we op feit dat er bij ons een prima dames fiets in de schuur stond die niet meer gebruikt werk; en zij hier iemand heel erg blij mee kon maken. Een vrouw, gesteund door Terwille die hiermee haar bewegingsvrijheid terug kon krijgen; zelf geen geld voor een fiets maar deze heel goed kon gebruiken. Afgelopen week haar heel blij mogen maken. Wat heerlijk om haar gelukkig te zien en wat rijk om te kunnen delen. Dit geluk hoop ik de komende maanden vooral te mogen delen. 

Dan zullen de vele trainings kilometers een stuk lichter voelen, dat weet ik zeker.

Sportieve en warme groet, Marjan Helmantel