Pinksteren 2021, De vrucht van de Geest ( Galaten 5:22)

De Geest van onze vader is rijkelijk over ons heen gegoten. Voor iedereen toegankelijk, voor iedereen een ware zegen. Wat een rijkdom. 
De vrucht van de Geest (Galaten 5:22) is echter liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. 

Met deze vrucht zou iedereen toch gevoed willen worden? Ieder mens is op zoek naar geluk!  In mijn beleving zou ik zeggen; bij deze gevonden😃. Ook wanneer het tegen zit. Ook wanneer het geluk even ver weg lijkt is de vrucht van de Geest altijd voorradig en aanwezig. Juist op zulke momenten "de voeding" voor herstel. 

Kijk ik naar mezelf en heeft u mijn vorige blog van 17-05 j.l. "Geen overwinning zonder tegenslagen"  gelezen, weet u dat ook ik wel enige voeding tot herstel kan gebruiken (dubbelzijdige achillepees ontsteking). Afgelopen dagen, weken wordt ik nogal met mezeld geconfronteerd. Wordt ik me opnieuw bewust wat hardlopen met mij doet. Hoe helend hardlopen is voor mij. De ultieme vorm van vrijheid, het middel om te mediteren, mijn hoofd leeg lopen, kunnen relativeren. Het middel om te genieten van de prachtige natuur, lopen in alle vroegte bij de opkomende zon; energieker kan ik de dag niet beginnen.  
Nu dit niet meer kan; leer je omdenken en ga je kijken naar wat wel kan! En dan ben ik gezegend met het feit te kunnen zwemmen en fietsen. Heb ik afgelopen week de meeste kilometers gezwommen ever (dikke 10 km) en fiets ik dagelijk een rondje extra. Totdat van fiets 1 de kettig breekt en fiets 2 de snaar stuk gaat. HELP!!!
Lichtelijke paniek in mn hoofd. En nu dan? Voel ik me opgesloten in mijn eigen lijf en ben ik de regie kwijt om mij zelf in balans te houden. 

Heb ik het geluk een lieve man te hebben die er voor me is en me helpt te kijken naar oplossingen. kan ik de fiets van mijn ouders meenemen naar huis en is fiets 1 ter reperatie. Hoe het nu in mijn hoofd is.... 

paniek en gezond jaloers op Eric die heerlijk aan het lopen is en ik ook heel trots ben op Eric hoe hij op dit moment in een goede flow zit. Voel ik daarnaast alle emoties in mij opborrelen die rustig blijven met hardlopen en nu in alle hevigheid opkomen. Gister avond en vanmorgen de sportbijbel erbij gepakt en gaan lezen/ bladeren totdat ik op galaten 5: 22 uit kwam. Deze tekst werd gekoppeld aan jaloezie. Toen ik dit las, werd ik rustig en voelde ik dankbaarheid en liefde voor Eric, voelde ik de rijkdom om alles wat ik wel kan, mag en weet ik dat deze blessure over gaat. Weet ik dat er een dag komt (hoe snel is onbekend) dat ik weer mag en kan hardlopen. 

Totdat we met de camper naar huis rijden in de regen en we heel kort vastzitten in het natte gras, er in het dashbord een lampje gaat branden.... paniek! Weinig kredit, de accu dit weekend helaas onvoldoende opkunnen laden. 

En toch..... is het de kunst galaten 5 ;22 opnieuw te lezen. Met liefde te kijken naar alles wat wel kan. Weten dat er zoveel mensen zijn die met zoveel meer tegen slagen te doen hebben. Denk ik dan weer aan het doel waar voor we lopen; vrouwen die gedwongen in de prostitutie zitten en hier uit willen stappen. Wat zullen zij niet allemaal doormaken? Tegen hoeveel tegenslagen zullen zij aanlopen? Hoeveel relativereings vermogen, doorzettingsvermogen, liefde en aandacht hebben zij nodig om blijvend uit de prostitutie te komen én van hun verslaving af te komen? En krijgen zij deze liefde, aandacht en steun? 

In hoeverre worden zij gevoed met De vrucht van de Geest? Kunnen zij deze onuitputtelijke liefdevolle voeding proeven en tot zich nemen? Dank zij Terwille staat er in ieder geval letterlijk de deur voor hen open naar opvang, rust en herstel. Biedt Terwille gespecialiseerde hulp en laten zij nooit voortijdig los, maar loopt Terwille ook de honderdste mijl samen op. 

Voor mij voldoende voeding om door te gaan met de actie en in training te blijven voor de 100 km. Realistisch blijven dat elk proces tegenslagen biedt, uitdagend is en om geduld, herstel en doorzettingsvermogen vraagt. Ik zal, hoe dan ook, pas stoppen met deze actie wanneer mijn lijf klaar is om de 100 km te lopen, ook al is dat ver na 11 september 2021 a.s. Opgeven is geen optie! En..... ik loop, wij lopen, nooit alleen!