Dankbaarheid

 Elke dag gebeuren er dingen waar je dankbaar voor kunt zijn. Elke dag gebeuren er ook dingen die we liever niet hadden meegemaakt, het ons anders hadden voorgesteld. Teleurstellingen/ tegenslagen is ons mens bekend. Het gekke van ons brein is dat we de negatieve gebeurtenissen veel beter opslaan en onze gedachten vaker negatief gekleurd zijn zonder dat we dit willen. Blijven hangen in alles wat je niet hebt, niet kunt, verloren hebt, anders had willen doen, terug zou willen draaien...... kost ons mens ongekend veel energie. Energie wat ons niks positiefs opleverd, behalve veel stress wat onze stemming en kijk op de wereld negatief kan kleuren.

Op facebook kwam ik het boekje tegen "Hoe blijf jij staande?" 10 principes voor levenskunst. Geschreven door Ron van der Spoel, in samenwerking met World Vision. Gratis te bestellen. 

Dankbaar voor deze gift waar ik op dit moment elke dag een principe uit lees en op me in laat werken. De Kunst van het leven. Levenskunst. Veerkracht. De zoektocht naar een goede manier van leven in wat voor situatie je ook verkeert. De 10 principes welke aan bod komen zijn: "Je kunt kiezen", "Wees niet verbaasd", "Het ligt niet aan jou", "Er is altijd een reden om door te gaan", "Wees Dankbaar", "Sterker uit de storm komen", "Richt je op anderen", "Denk in oplossingen", "Klagen mag!" en "Je bent niet alleen".

Vandaag las ik het principe  "Wees Dankbaar". Er is aan het einde van de dag altijd iets (3 dingen) te noemen waar je wel dankbaar voor kunt zijn, hoe rot je dag ook was. Het helpt je met een beter gevoel te gaan slapen en je te richten op de dag van morgen, vol mogelijkheden. Hoe donker en somber je dag ook was. Ik heb wel wat tranen laten stromen afgelopen dagen moet ik bekennen. Onmacht door dat het lopen niet meer gaat en ik me verloren heb in overmatig zwemmen en fietsen waardoor het bewegen van mijn armen zonder pijnmedicatie niet te doen is. Alle plannen die ik had voor komende 3 maand vallen in duigen en kan ik het lichtpuntje om me aan op te trekken even niet zien.

Hoe moeilijk is het je omgeving door te zien rennen/ leven zoals ik zelf ook deed en het liefst doe. Gun je het de ander dan nog wel? JA! Of doet het knijter veel pijn en zegt de pijn vooral iets over mijzelf? Ja dus!

En kan ik "echt" helemaal NIKS meer? Nee dus!

Mijn levensles op dit moment is me richten op wat er wel is, wat wel kan én weten dat mijn blessures over gaan. Weten dat mijn doel haalbaar is in de toekomst. Weten dat er veel lieve mensen om me heen staan en ik geliefd wordt.Wat een rijkdom. Tegelijkertijd, bij dit schrijvende, voel ik hoe groot de kloof kan zijn tussen mijn verstand (weten) en mijn emoties. Emotioneel loop ik regelmatig tegen de muur omhoog en verlies ik me in alles wat nu niet kan en lukt, verlies ik me in de pijn die dit met zich meebrengt. Hoe makkelijk kunnen mensen zeggen:  "het gaat wel weer over, kop op!", "voor jou komen er ook weer betere tijden", "voor je het weet loop je weer als een hinde", "alles komt goed", "wie weet wat deze periode voor goeds met zich mee brengt", "hoe erg is het nu eigenlijk om even niet  te kunnen rennen?"

Een heuse rollercoast waarin ik gevangen lijkt te zitten. Maar..... "Ik ben niet alleen!" en ik zet door! 

Met vallen en opstaanm, en heel wat levenslessen rijker komt de dag dichter bij dat ik geen pijn meer heb en mijn blessures genezen zijn. Komt de dag dichterbij dat ik weer als een hinde door het veld heen ren. Én komt de dag dichter bij dat ik de 100 km zal volbrengen voor Terwille. Uit respect voor alle vrouwen die hun doel behaald hebben;  doorgezet hebben in hun donkere moeilijke uitzichtloze tijden. Én om alle vrouwen uit de gedwongen prostitutie te halen, los van verslaving en geweld. Hen een kans op herstel te kunnen geven. Een nieuw vrij leven waarin zij hun dromen waar kunnen maken. Stap voor stap! Samen, nooit alleen!

Dan ben ik dankbaar dat er zoveel goeds te winnen is wanneer ik doorzet! 

En ben ik dankbaar voor alles wat er al op mijn pad naar de finish ten goede is gekomen. 

Loop jij met me mee tot aan de finish? Steun dan onze actie middels een donatie of kom 12 juni naar onze Terwille trainingsloop. Of, deel mijn verhalen, maak het onderwerp bespreekbaar en raak een geweten aan in jou omgeving. Een geweten die nu nog "misbruik" maakt van vrouwen in de prostitutie en mogelijk ..... tot inkeer komt. 

Bedankt voor jullie steun en aandacht.