Rust en Vertrouwen.

Lieve allemaal,

Na een periode van stilte een nieuwe blog. Er is in mij veel gebeurt en er gebeurt veel in mij. Het is zo fijn dat ik van mijn werkgever de ruimte krijg om alles wat in mijn rugzak zit te aanschouwen én er wat mee te doen! De inhoud van mijn rugzak was ik me grotendeels bewust, dacht ik. Dat er onbewust veel meer zat en zit wordt ik me steeds bewuster. En de impact die dit heeft op mijn leven, mijn zijn. Een blessure verteren lijkt soms zo eenvoudig.Wij mens kunnen op afstand vaak heel goed vertellen hoe het zit en wat je moet doen om er weer  vanaf te komen. Totdat het jezelf betreft. En ervaart dat een blessure meer kan zijn dan alleen fysiek-leed. Dat de 20+ jaren kennis en ervaring als (kinder-) fyiotherapeut heel nuttig is, maar een ander coachen tot echt wat anders is dan zelf revalideren. 

Toeval bestaat niet. DatTerwille het goede doel is geworden in mijn zoektocht naar een goed doel om voor te lopen is daar een mooi voorbeeld van. De inhoud van mijn rugzak linkt meer aan het werk waar Terwille voor staat dan ik me bewust was op het moment ik mij, samen met Eric, verbond aan  Terwille. 

Op 22-11-2020 schreef ik mijn eerste blog en dachten wij, Eric en ik,  ons avontuur voor Terwille af te sluiten op 11-09-2021 tijdens de Run van Winschoten. Nu, bijna een jaar later, weten we dat we 100 km voor Terwille gaan lopen, maar wanneer??? Zoals het nu lijkt ergens in 2023. Weten we dat ons avontuur voor en met Terwille niet gestopt is op 11-09-2021 jl, maar zijn we ambassadeurs van Terwille en hopen we voor Terwille nog vele evenementen te organiseren. Waarin samen buiten bewegen en elkaar ontmoeten centraal zal staan. Weten we dat "100 km hardlopen"  niet zomaar iets is. Wat zo "makkelijk" leek om "even" een jaartje naar toe te trainen, is verre  van "makkelijk" en "even". Staat nu voor mij als een groot avontuur en persoonlijk proces waar ik dankbaar voor ben. En dan zijn we nog maar ergens halverwege dit grote avontuur. 

Ik kijk uit naar het moment ik weer "vrij" kan hardlopen, mijn ultieme gevoel van "vrijheid". Vrij kunnen gaan en bewegen is onbetaalbaar.

Ik kijk uit naar alles wat Eric en ik nog mogen beleven, leren, ervaren, ontdekken tijdens dit grote avontuur.

Ik kijk uit naar de dag dat we ons grote event mogen organiseren; 100 km voor Terwille. Dat Eric en ik op die dag allebei mogen starten en na 100 km mogen finishen. We elkaar in de armen mogen vallen en kunnen zeggen; YESS!! WE DIT IT!!!  We hebben volgehouden en doorgezet. We zijn gevallen, opgestaan en hebben alle hobbels, beren en bergen overwonnen. 

En ik hoop dat wij deze dag met velen mogen ervaren als een dag van verbinding. Omdat niemand het alleen kan. Ieder mens liefde en aandacht nodig heeft om te kunnen geloven in zichzelf. Omdat geloof, hoop en liefde de weg naar VRIJHEID is. En wij ieder mens een leven in VRIJHEID gunnen, omdat ieder mens dit waard is.

Ik ben blij dat ik de Rust gevonden heb om te kunnen staan waar ik nu sta én ben blij met het vertrouwen in mij dat het goed gaat komen, wetende dat ik en wij er nooit alleen voor staan. Wij onze weg nooit helemaal alleen lopen. Waar je ook bent en wat je ook doet, je doet het nooit alleen.

Liefs Marjan