Waarom?????

Waarom??????

Waarom is de vraag die ik me regelmatig stel wanneer ik opnieuw een tegenslag te verweken heb. Waarom duurt het zo lang. Waarom kan het herstel nu niet "gewoon" trapsgewijs omhoog lopen. Waarom moet ik me zolang verhouden met deze blessure?

Het heeft geen zin om deze vragen te stellen. Het heeft geen zin om hierin te blijven hangen. Hoewel het zo verlijdelijk is. Alsof je het probleem er mee zou kunnen oplossen. Als ik het zou weten zou het ook opgelost moeten zijn. Helaas, zo werkt het niet in werkelijkheid. Maar waarom dan niet?.....

Het heeft wel zin om me met de situatie te verzoenen. Te kijken naar wat wel kan. Wat ik geleerd heb. Wat het me opgeleverd heeft. Wat het mij ook brengt. Wat maakt dat hardlopen voor mij zo belangrijk is? Wat maakt dat bewegen zo belangrijk is voor mij? Wat betekend "bewegen"? 

Voor mij betekend bewegen vrijheid.Vrij om te gaan en staan waar ik wil. Om mezelf te kunnen verzorgen, de dagelijkse dingen te kunnen doen zonder na te denken, om te kunnen werken, om me te kunnen ontspannen, om er voor een ander te kunnen zijn, om onze hond uit te kunnen laten, om ......... Gewoon om mezelf te kunnen zijn.

Ja en hoe zit het dan met je medemens die überhaupt niet kan lopen of beperkt is in het lopen? Kun je dan niet voor jezelf zorgen, de dagelijks dingens doen, werken, ontspannen, lol maken, er voor een anders zijn, je hond uitlaten? ..........  

En toen was het stil.

Leren omgaan met een (tijdelijke) verandering.... leren dealen met de situatie wanneer deze je uit je dagelijkse ritme haalt, leren dealen met de werkelijkheid dat je nu niet kan wat je gewend bent. Wat een klus is dit. Bijna een jaar na dato (diagnose dubbelzijdige achillespees ontsteking) lukt het me de ene dag beter dan de andere. Dealen met het hier en nu en vertrouwen houden dat het goed komt. 

De ene dag het gevoel hebben, "mij krijgen ze niet meer klein". De andere dag somber in een hoekje weg willen kruipen en het gevoel hebben "het komt NOOOOOIT meer goed". 

Wat verlang ik er naar wanneer je iets geleerd hebt dit dan voor eeuwig is. Wanneer je opgestaan bent je nooit meer terug valt. Wanneer je een tegenslag hebt overwonnen (op welke wijze dan ook) je deze tegenslag nooit meer hoeft tegen te komen. Dat het ook een keer klaar is! Dat de zon elke dag mag schijnen en het leven vanaf nu alleen in voorspoed zal verlopen.

Wat een dubbel gevoel geeft dit, nu ik dit zo opschrijf. Elke dag de zon, hmmmm heerlijk! Maar ..... zonder regen drogen we uit. Leven in voorspoed, wat een weelde moet dat zijn. Maar hoe reeel is dat? Dan zou ik ook nooit meer een fout maken, of mogen maken. Een leven in vrede en gezondheid. Een leven waar iedereen van droomt en naar verlangt. Waar we met zovelen naar streven en ons voor inzetten. Kijkend naar de oorlog in Oekraïne ...... lijkt bijna de hele wereld tegen Poetin te zijn 🙏🏼,  maar is Poetin 1 van ons, ook een mens. De wereld, vol mensen, miljarden unieke wezens. Niemand gelijk.

Is het fijn te weten dat de overgrote meerderheid tegen een man als Poetin is. Dat de overgrote meerderheid van de mensen tegen geweld, onrecht, misdaad, mensenhandel, oorlog is. Dat er maar een klein deel van de mens leeft in grootheidswaanzin, denkt de macht in handen te hebben over de medemens. Denkt met geld en materialisme het geluk en de liefde te koop is.

Wij mensen zijn uniek en zijn heel goed in zich aan te passen aan een nieuwe situatie. De pasticiteit die ons eigen is maakt dat wij kunnen genezen, veranderen, leren van ons gedrag. Hoe gaaf is dat. 

Marjan dit geld dus ook voor jou! Ook jij kunt dit. Je aanpassen aan de situatie die NU is. En morgen kun je dit opnieuw..... Niks is dus voor altijd. Zowel de zon als de regen. Zowel oorlog als vrede. Zowel een tegenslag als voorspoed. 

Het eeuwige leven is voor later. In het hier en nu hebben we te dealen met de werkelijkheid van het moment. En mogen we vertrouwen dat het goed komt. Mogen we werken aan herstel en zien wat goed gaat. Mogen we leren, succes ervaringen opdoen, vallen en opstaan. En het geleerde steeds makkelijker toe te passen. 

Pasen en Pinksteren. Onmenselijk lijden, sterven in eenzaamheid, opstanding en ....... het eeuwige leven voor Jezus in het Koningkrijk van God. Voor ons mensen; genade, vergeving van onze zonden, ruimte om te leven, om te leren, om te vallen en op te staan.  Om te leren leven vanuit liefde, respect, gelijkheid. 

Schrijven is voor mij delen en mezelf reflecteren. Een lastig moment van me afschrijven, en dan altijd ervaren dat delen zoveel terug geeft. Inzichten, er niet alleen voor te staan, nooit de enige te zijn die worstelt. 

Dank jullie wel 🙏🏼.

Ik wens iedereen vrolijke en gezegende Pasen toe. 

liefs Marjan